Railcom is een protocol voor voertuigidentificatie in het kader van spoorbezettingdetectie in digitale modelspoorbesturingssystemen. Het is een uitbreiding van de DCC-standaard.
Railcom maakt het mogelijk om de gegevens van een locomotiefdecoder uit te lezen – met name het adres van de decoder. Als een globale detector wordt gebruikt (bijvoorbeeld de Railcom-detectie van een digitaal commandostation), kan Railcom elke locomotief (meer precies: elke nieuwe locomotiefdecoder) die op het spoor staat detecteren. Als lokale detectoren worden gebruikt, is het mogelijk om voor elk afzonderlijk stroomcircuit te bepalen welke locomotief zich in dat circuit bevindt. In combinatie met spoorbezettingdetectie kan het commandostation zo direct bepalen welke locomotief zich in het bezette gedeelte bevindt.
Het Railcom-signaal wordt via de spoorvoeding verzonden. Daarom vereist Railcom compatibele boosters die het Railcom-signaal doorgeven. Daarnaast is een Railcom-ontvangermodule nodig als de besturingseenheid deze taak niet kan uitvoeren. De locomotieven zelf vereisen een RailCom-compatibele decoder of een compatibele RailCom-decoder als uitbreiding.
RailCom is met name interessant voor digitale bediening in verborgen rangeerterreinen, omdat hiermee het adres van de locomotief op elk zijspoor kan worden weergegeven (bijvoorbeeld in het spoordiagram). RailCom is ook erg handig voor de digitale computerbesturing van de modelbaan, omdat het echte locomotiefvolging mogelijk maakt. Uiteraard moet de software hiervoor ook RailCom-compatibel zijn.
RailCom Plus
Het oorspronkelijke RailCom-protocol kon alleen decoderwaarden uitlezen. Met de "RailCom Plus"-uitbreiding kunnen decoders zich automatisch registreren bij de besturingseenheid zodra ze op het spoor worden geplaatst.
De "Plus"-uitbreiding werd in 2011 geïntroduceerd door Lenz Elektronik en ESU.
Om ervoor te zorgen dat elke aangeschafte locomotief en decoder zich onafhankelijk kan registreren zonder adresconflicten (d.w.z. dubbele adressen), wordt er centraal een soort serienummer toegewezen aan elke geproduceerde decoder door Lenz/ESU tegen een licentievergoeding. Hoewel deze procedure ervoor zorgt dat er geen adresconflicten ontstaan, creëert ze ook een afhankelijkheid van deze twee fabrikanten. Bijgevolg is de internationale reactie op deze protocoluitbreiding lauw.